Ποιοί είναι οι Sigmatropic

Οι Sigmatropic είναι ένα από τα γνωστότερα μουσικά σχήματα της εναλλακτικής (και μη) σκηνής στην Ελλάδα. Με ευρύτατη αναγνώριση του μουσικού τους έργου από κοινό και κριτικούς έχουν καταφέρει να κάνουν έντονη την παρουσία τους στο δισκογραφικό χώρο, και τις συναυλίες τους να συζητούνται. Οι κυκλοφορίες τους γίνονται αμέσως θέματα παρουσιάσεων, συνεντεύξεων και ατέρμονων συζητήσεων. Αυτό έγινε ακόμη πιο έντονο με το τελευταίο τους CD "Δεκαέξη Χαϊκού και Άλλες Ιστορίες", που εξέπληξε πολλούς, αφού αποτελείται από μουσική, ατμόσφαιρες και τραγούδια βασισμένα εξ ολοκλήρου σε ποιήματα του Γιώργου Σεφέρη.

Ιστορικό

Οι Sigmatropic ιδρύθηκαν στην Αθήνα το 1997 και ξεκίνησαν σαν ένα μουσικό project βασισμένο στα συνθεσάιζερ και στην ψηφιακή τεχνολογία. Δισκογραφικά αποτελούν το όχημα των μουσικών ιδεών του Ακη Μπογιατζή, ο οποίος δεν παραμελεί ποτέ να εκφράζει την ευγνωμοσύνη του στον Captain Beefheart, στον  Brian Eno, στους Velvet Underground και στους Pere Ubu. Συναυλιακά αποτελούν ένα σύνολο βασισμένο σε μουσικούς που αποδίδουν ζωντανά και με αυτοσχεδιαστική διάθεση, το υλικό των δίσκων.

Η πρώτη προσέγγιση των Sigmatropic στη μουσική ήταν με ατμόσφαιρες και ambient ρυθμούς που σύντομα έγιναν ολοκληρωμένα κομμάτια και τραγούδια με δομή. Αλλωστε η προϋπηρεσία του Ακη Μπογιατζή στην ροκ εναλλακτική σκηνή της Ελλάδας κατά τη δεκαετία του 1980 και των αρχών του 1990 με τους Κάπτεν Νέφος και τους Libido Blume, δεν άφηνε πολλά περιθώρια για αυτό. Οπως επίσης, δεν είναι τυχαίο που όλα αυτά τα συγκροτήματα χρησιμοποίησαν αγγλικό στίχο. 

Η πρώτη ανακοίνωση για την ύπαρξη του συγκροτήματος έγινε μέσω μιας συνέντευξης στο περιοδικό Audio (Ιούνιος 1997). Το περιοδικό αυτό ήταν το πρώτο που τόλμησε και καθιέρωσε σαν «δώρο» μουσικό CD που περιλαμβανόταν στην κυρίως τιμή. Στο ίδιο τεύχος περιλαμβανόταν και το κομμάτι «Ιώδες», που ουσιαστικά ανέγγελλε το τέλος των Δέκα Μέτρα Δέντρα, του προηγούμενου (ελληνόφωνου) σχήματος του Άκη Μπογιατζή, και το ξεκίνημα των Sigmatropic. Το όνομα του συγκροτήματος είναι όρος της χημείας, και αφορά ένα είδος οργανικών χημικών αντιδράσεων.

Η πρώτη μορφή των κομματιών των Sigmatropic, που αργότερα απετέλεσαν τον κορμό του LP Random Walk, πραγματοποιήθηκε σε ένα PC με μια φθηνή κάρτα ήχου και εξ ίσου φθηνά συνθεσάιζερ, και εξοπλισμό γενικότερα. Το υλικό αυτό έτυχε ευνοϊκής αποδοχής από τη Hitch Hyke Η καλύτερη οργάνωση, επεξεργασία, η προσθήκη κάποιων φυσικών οργάνων, φωνών και το τελικό remix του υλικού έγινε στο Hobart Phase Studio σε συνεργασία με τον Αντώνη Λιβιεράτο, μέλος του συγκροτήματος Κεφάλαιο 24, μεγάλο λάτρη του Robert Fripp, του Brian Eno και άλλων καινοτόμων των εγχόρδων, των πληκτροφόρων και της κονσόλας.

Δισκογραφία

Οι Sigmatropic δισκογραφικά, αποτελούν το μουσικό όχημα του Άκη Μπογιατζή, ενώ συναυλιακά, είναι ένα πλήρες συγκρότημα που αποδίδει ζωντανά και με αυτοσχεδιαστική διάθεση, τη μουσική των δίσκων.

Το συγκρότημα κυκλοφόρησε μέχρι σήμερα 2 μακράς διάρκειας CD: "Random Walk" Hitch-Hyke Records Lift 054, 1998 και "Δεκαέξη χαικού και άλλες ιστορίες" Hitch-Hyke Records Lift 070, 2002, καθώς και ένα cd-single (“Air”, Hitch-Hyke Records Lift 055, 1998) και ένα EP (“If you were me”, Hitch-Hyke Records Lift 065, 1999).

Η τελευταία τους κυκλοφορία "Δεκαέξη χαικού και άλλες ιστορίες", αποτελεί μουσική βασισμένη εξ ολοκλήρου σε ποιήματα του Γιώργου Σεφέρη. Ηχογραφήθηκε στο προσωπικό στούντιο του Άκη Μπογιατζή, ενώ την μετα-παραγωγή και τη μίξη έκανε ο Coti K.

Το συγκρότημα φυλάει σημαντικές εκπλήξεις για το άμεσο μέλλον. Η μεταγραφή των κομματιών του CD «δεκαέξη χαϊκού και άλλες ιστορίες» στην αγγλική γλώσσα όπου θα αποδοσθούν από μια πλειάδα άγγλων και αμερικανών τραγουδιστών, μεταξύ των οποίων και η Carla Torgersson των Walkabouts. Η κυκλοφορία του εντοπίζεται τους πρώτους μήνες του 2003 και θα συνοδευτεί με συναυλίες και άλλα χάππενινγκ.

Οι ζωντανές εμφανίσεις

Η σημερινή σύνθεση του live σχήματος των Sigmatropic είναι:

Ιάκωβος Μανής: ηλ. κιθάρα

Κρίτων Μπάγιερ: ακ. κιθάρα, μαντολίνο, ηλ. γιουκαλίλι, πλήκτρα, τσέλο

Απόστολος Γιάγκος: πιάνο, συνθεσάιζερ

Γιάννης Τρυφερούλης: τύμπανα

Χαρά Δημοπούλου: φωνή, κρουστά

Άκης Μπογιατζής: φωνή, μπάσο, ψηφιακά δείγματα

Ο Ιάκωβος Μανής, είχε συνεργαστεί και παλιότερα με τον Άκη Μπογιατζή, στους Captain Νέφος. Ο Θοδωρής Πιστιόλας, που στη δεκαετία του 1990 είχε πάλι συνεργαστεί με τον Ακη Μπογιατζή σε μια εφήμερη φάση των Κάπτεν Νέφος και στα Δέκα Μέτρα Δέντρα,για ένα διάστημα θα απουσιάζει από τη σύνθεση του γκρουπ. 

Με τη σύνθεση αυτή, το συγκρότημα έχει πραγματοποιήσει από το Φεβρουάριο του 2002 μέχρι σήμερα, εξαιρετικά επιτυχημένες εμφανίσεις σε συναυλιακούς χώρους της Αθήνας.

Το τελευταίο CD των Sigmatropic. Το εγχείρημα ξεκίνησε ουσιαστικά στις αρχές της δεκαετίας του '90 όπου ο Ακης Μπογιατζής χρησιμοποίησε για πρώτη φορά ποιήματα του Γ. Σεφέρη σε κάποιες μουσικές του ιδέες. Από τότε διαμορφώθηκε ένα υλικό που περιέλαβε και τα δεκαέξη χαϊκού που είχε γράψει ο ποιητής σε νεαρή ηλικία.

Στον δίσκο που κυκλοφόρησε το Μάρτη του 2002, ο Άκης Μπογιατζής είναι υπεύθυνος για τον ψηφιακό προγραμματισμό, τους συνθετικούς ήχους και τα ψηφιακά δείγματα, τις ακουστικές κιθάρες και το ηλεκτρικό μπάσο, καθώς και το τραγούδι σε ορισμένα κομμάτια. Τραγουδούν επίσης η Χαρά Δημοπούλου και η Σοφία Βασάλου. Συμπλωματικά όργανα παίζουν οι μουσικοί: Στάθης Ιωάννου (κιθάρες), Γιώργος Κίτσιος (βιολί, βιόλα), Σόλης Μπαρκής (κρουστά), Θοδωρής Πιστιόλας (πιάνο, τσέλο, μεταλλόφωνο, κέλτικη άρπα), Μάριος Σαρακηνός (τύμπανα),  Coti K. (ψηφιακοί ήχοι και επεξεργασία).

H ηχογράφηση και η πρωτογενής παραγωγή έγιναν από τον Άκη Μπογιατζή στο home studio του κατά τη διάρκεια των μηνών Μαϊου - Νοεμβρίου 2000. Η μετα-παραγωγή, κάποιες συμπληρωματικές ηχογραφήσεις, διορθώσεις και μίξη έγιναν από τον Coti K. από το Μάρτιο έως και το Μάιο του 2001. Σε κάποιες περιπτώσεις έχουν κρατηθεί οι αρχικές πρόχειρες ηχογραφήσεις, οι οποίες απέδιδαν καλύτερα την ατμόσφαιρα της αρχικής ιδέας από τις τεχνικά αρτιότερες ηχογραφήσεις που έγιναν μετά.

Οι εικόνες στο εξώφυλλο και στις εσωτερικές σελίδες του φυλλαδίου, από σχέδια, χαρακτικά και ζωγραφική του Στέφανου Ρόκου, ενώ οι φωτογραφίες του Γ. Σεφέρη, παραχωρήθηκαν ευγενικά από το Μορφωτικό Ιδρυμα της Εθνικής Τράπεζας. 

[περισσότερα]

Συμπληρωματικές πληροφορίες

Ακης Μπογιατζής: Δήλωσε για πρώτη φορά παρουσία στα μουσικά πράγματα από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων. Το 1981 συγκροτεί το αγγλόφωνο σχήμα των Cpt Νέφος, με το οποίο, μέχρι το 1984 κυκλοφορεί δυο δίσκους. Στη συνέχεια, με τους επίσης αγγλόφωνους Libido Blume (1985-1987) κυκλοφορεί τρείς δίσκους. Το 1987 αναχωρεί για τις ΗΠΑ, όπου σχηματίζει με μια ομάδα Αμερικανών μουσικών το συγκρότημα Hum. Το 1993, στην Ελλάδα πάλι, σχηματίζει τα Δέκα Μέτρα Δέντρα και στη συνέχεια, τους Sigmatropic, με τους οποίους δρα δισκογραφικά και συναυλιακά μέχρι σήμερα. [περισσότερα]

Τα χαϊκού είναι είδος ποίησης που πρωτοεμφανίστηκε στην Ιαπωνία το δέκατο έβδομο αιώνα και υιοθετήθηκε στην Ευρώπη στις αρχές του εικοστού. Από εκεί πέρασαν τον Ατλαντικό και έφτασαν να γίνουν πολύ δημοφιλή σε όλο το Δυτικό κόσμο. Στην αυθεντική στιχουργική μορφή τους, τα χαϊκού είναι μικρά ποιήματα από 17 συλλαβές σε ένα ενιαίο στίχο. Στην Ευρωπαϊκή εκδοχή τους συνήθως υποδιαιρούνται σε 3 στίχους από 5, 7 και 5 συλλαβές, στους οποίους η ομοιοκαταληξία αποφεύγεται. Στις πιο σύγχρονες απόπειρες δημιουργίας χαϊκού, είναι συχνές οι μικρές αποκλίσεις από τον αυστηρό αυτό στιχουργικό κανόνα. Τα χαϊκού συμπυκνώνουν ευφυϊα και σοφία, που εκφράζονται με λυρική, ή άλλοτε, χιουμοριστική διάθεση, ενώ στον τελευταίο στίχο συχνά υπάρχει το στοιχείο της έκπληξης. Στα χαϊκού σημαντική θέση έχουν η φύση, οι εποχές και τα χρώματα, η ομορφιά των λέξεων και των αντιθέσεων, ενώ το νόημα κάποιες φορές αποκτά δευτερεύουσα σημασία. Ο Γιώργος Σεφέρης άρχισε να γράφει τα δικά του χαϊκού σε νεαρή ηλικία, το 1929.  

Περισσότερες πληροφορίες για τα χαϊκού