[2009]

O απόηχος της  τηλεμαχίας

Στις εκλογές αυτές φαίνεται ότι κάτι κινείται. Στην τηλεμαχία των πολιτικών αρχηγών ακούστηκε μια ατάκα με πολύ νόημα δια στόματος Ν. Χρυσόγελου (των Οικολόγων Πράσινων):

«δεν στηνόμαστε on camera με φόντο τις φωτιές για να προωθήσουμε τις θέσεις μας».

Είναι απλά η επιτομή του τί σημαίνει "ήθος" στην πολιτική. Ελπίζουμε να υπάρχουν τηλεθεατές με ευαισθησία ώστε να αντιληφθούν το πλάτος και το βάθος της φράσης αυτής!

[22/09/09]

Ο ρομαντισμός της ανοησίας,

                    ή

η ανοησία του ρομαντισμού

Πόσο ρομαντικό φαντάζει το κομμάτι αυτής της στήλης για δήθεν την επισκευή του μέλλοντος (βλ. "ζητείται ελπίς") μετά από όλα τα διαφωτιστικά που διαβάζει κανείς στις εφημερίδες: υποτίθεται ότι μετά την αγορά των ρωσικών τανκς αξίας 1,2 δις ευρώ (το αντάλλαγμα για να μας προτιμήσουν και να περάσει από "μέσα μας" ο αγωγός South Stream - λες και δεν τα δώσαμε ή δεν θα τα δώσουμε αυτά τα χρήματα) έρχονται οι πιέσεις: πιέζουν τα Πεντάγωνα για άλλες “διορθωτικές” αγορές, υποθάλποντας αστάθεια. Και εμείς, αντί να κάτσουμε καλά, πιέζουμε όλο και περισσότερο τα Σκόπια, αφήνοντας να χαλάσει η φιλία της Ντόρας με την Κοντολίζα και αφήνοντας να εννοηθεί ότι λεφτά έχουμε με το τσουβάλι, άρα μπορούμε να αγοράζουμε φωτιά, εξαγοράζοντας το δικαίωμά μας να πιέζουμε, (λες και δεν το έχουμε, στην περίπτωση των Σκοπίων).

Και αν δεν επιλέξουμε "εξοπλισμός" στην κρίσιμη ερώτηση πολλαπλής επιλογής αφήνοντας την οικονομία να πιάσει επιτέλους τον πάτο που της αξίζει και να είμαστε ες αεί εξαρτώμενοι, τότε θα ξεπηδήσει μια ακόμα «Μακεδονία» στα Βόρεια, ίσως μια άλλη «Ήπειρος» στα Βορειοαδυτικά ή ακόμα και μια νέα χώρα με το όνομα «Θήβες» στα παράλια της Αφρικής -ποιος ξέρει, φαντασία να υπάρχει! Ή, ακόμα πιο προβλέψιμο, θα αρχίσουν πάλι τα καρντάσια από τα ανατολικά (άρχισαν ήδη!) να παρενοχλούν (αφού και εκείνους τους διαφώτισαν τα Πεντάγωνα για το πρέπον της διαιώνισης τους είδους τούρκος+ραγιάς = δίδυμο της εξοπλιστικής συμφοράς). Και έτσι τα δικά μας καρντάσια (αδέλφια, θέλω να πω) λένε στους ρομαντικούς προδότες, "α! εσείς να τα βλέπετε, που προτείνετε περιορισμούς των εξοπλισμών".

Τέλος καλά, όλα καλά. Και τανκς πήραμε και νέα αεροπλάνα θα πάρουμε και ό,τι άλλο μας πείσουν θα το πάρουμε και αυτό, στο όνομα της γεωπολιτικής πολυπλοκότητας και έναντι αντιτίμου ανάλογου της ελληνικής ανοησίας. Δώστε τα όλα λοιπόν, και αφήστε τους άλλους να γελάνε μαζί μας.

[20/12/08]

Η ματιά του λύκου

Το ξέσπασμα της Σώτης Τριανταφύλλου στην Athens Voice (18/12/08, διαβάστε το στη σελίδα 32 http://www.athensvoice.gr/data/pdf/AV_239.pdf) είναι εύστοχο, και σε βάζει στη σκέψη, πώς κανείς δεν έχει μέχρι τώρα ασχοληθεί με τις πηγές της (συχνά άδικης) παρουσίασης της Ελληνικής πραγματικότητας από τα ξένα media. Υπάρχει ένα θέμα όμως που για το δυτικοευρωπαίο/ αμερικανό/ νεο-ρώσο, κλπ. αποτελεί βασική προϋπόθεση: «το αποτέλεσμα». Δηλαδή, αν οι άτακτοι Έλληνες (ταυτόχρονα με την απείθαρχη στάση τους) τροφοδοτούσαν τον κόσμο με μια πανίσχυρη κουλτούρα, μουσική που να εμπνέει, εικαστικά που να μαγνητίζουν, κινηματογράφο που να κερδίζει το θαυμασμό, λογοτεχνία που να έχει παγκόσμιο αντίκτυπο, επιστήμη σε βασικό και εφαρμοσμενο  επίπεδο που να βρίσκεται στην πρωτοπορία, οικονομία με εξαγωγικούς κολοσσούς (και εκτός Βαλκανίων), ακόμη και Ολυμπιακούς Αγώνες χωρίς τα γκραν γκινιόλ στοιχήματα του τύπου «προλαβαίνουμε – δεν προλαβαίνουμε», θα δικαιολογούσαν την ιδιομορφία της φυλής εκ του αποτελέσματος (=τέλος καλό, όλα καλά, δηλαδή, και μη μου πείτε ότι δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, δηλαδή να είσαι απείθαρχος προς τις αρχές και να παράγεις αριστουργήματα!)

Η Σώτη λέει κάπου το εξής: «μας βλέπουν με τους δικούς τους όρους». Οι Ελληνες, αν και κατά περίπτωση μπορούν έξω να «διαπρέπουν» (όπως λένε πολλοί, και εδώ έχω κάποιες αντιρρήσεις, αλλά άλλη φορά), σε εθνικό επίπεδο παθαίνουν αφλογιστία. Δεν υπάρχουν δηλαδή έννοιες όπως η Μουσική Σκηνή της Πάτρας, ή η Εικαστική Σχολή της Αθήνας, ή ο Κινηματογράφος της Θεσσαλονίκης, κλπ. Μάλλον περί ανέκδοτου πρόκειται! Ίσως γιατί περισσότερο από όλα διαπρέπουμε ως φυλή στο εθνικό μας σπορ: πώς να υπονομεύει ο ένας τις προσπάθειες του διπλανού του. Δεν ξέρω αν υπάρχει αυτό σε κάποια άλλη κουλτούρα, αλλά πιστεύω ότι για τις περισσότερες είναι ανήκουστο και ακατανόητο. Σε μας είναι φυσικά κοινός τόπος, κυρίως στο χώρο της πολιτικής: δεν νοείται ο επόμενος να πατάει στα καμώματα του προηγούμενου, ακόμα και αν έχει να επιδείξει μεταξύ άλλων και επιτεύγματα. Αντίθετα, αποποιείται και καταλύει τα πάντα στήνοντας το δικό του μαγαζάκι από την αρχή. Αυτός είναι ο μοναδικός στίβος που τα αποτελέσματα αθροίζονται από μόνα τους σε ένα καταστροφικό κατήφορο, και αυτός είναι κυρίως που περνάει έξω.

[20/12/08]

Ζητείται ελπίς

Μεγάλα τα αδιέξοδα που φαίνονται μετά την παρατεταμένη εξέγερση των πάντων (αυτό το «των νέων» είναι μια εφησυχαστική πιπίλα που βολεύει την α-πολιτίκ συμμετοχή του καναπέ). Φαίνεται όμως ότι πλησιάζει και η ώρα να πάρει και ο καναπές τους δρόμους γιατί δεν διαφαίνεται από πουθενά αυτό που όλοι μας ψάχνουμε: η ελπίδα. Δεν φαίνεται φως από κάποια έστω χαραμάδα, και αυτοί που κυβερνούν, αλλά και αυτοί που θέλουν να κυβερνήσουν είναι βαθύτατα νυχτωμένοι. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Όσων δηλαδή, διαβλέπουν πως το μοναδικό κρυφό χαρτί στην εξοικονόμηση κάποιων πόρων βρίσκεται στους εξοπλισμούς (=δραστική μείωση). Και όσων ανησυχούν για το σημαντικότερο: πού θα διοχετευτεί στη συνέχεια αυτό το χαρτί. Θα είναι τρομερό λάθος να θεωρηθεί η επούλωση της οικονομίας ως η μοναδική προτεραιότητα. Θα είναι σαν να δεχόμαστε ότι κατέβηκαν οι δεκαπεντάρηδες στους δρόμους για πλάκα.

Οι ηγέτες θα πρέπει να καταστρώσουν τη Χάρτα της σύγχρονης Παιδείας επάνω σε μια πραγματικά νέα βάση. Από την Παιδεία ξεκινούν όλα. Η Παιδεία ενδυναμώνει το δυναμικό της χώρας και η Παιδεία τροφοδοτεί με υγιές και ικανό αίμα όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένης και της Οικονομίας. Εκεί βρίσκεται φωλιασμένη η ελπίδα που περιμένει (μάταια;) τους λυτρωτές της. Εκεί βρίσκονται στραμμένα και τα μάτια όσων έχουν κατεβεί στους δρόμους αυτές τις μέρες. Εκεί βρίσκονται και τα μυαλά μας, κι ας μη το έχουμε όλοι συνειδητοποιήσει. Και εκεί είναι στραμμένη η προσοχή του έξω κόσμου που θεωρεί ίσως σαν βαρόμετρο, τα όσα συμβαίνουν σήμερα στον χέρσο τόπο των αλληλοαναιρούμενων πειραμάτων που ονομάζεται Ελλάδα.

[20/12/08]

Ονειρεύτηκα

Ονειρεύτηκα ότι ξαφνικά έγινε χαμός με τα μηνύματα στα κινητά από γνωστό σε γνωστό, «όλοι στο κέντρο να δηλώσουμε ότι είμαστε εκεί». Και η νύχτα έγινε μέρα! Δυο εκατομμύρια άνθρωποι κατέκλυσαν τους δρόμους, άλλοι μπροστά από αστυνομικά τμήματα και κυβερνητικά κτίρια, φωνάζοντας με όλη τους τη δύναμη «είστε ανίκανοι: όταν δεν υπάρχει λόγος ρίχνετε με το όπλο και όταν ο κόσμος καίγεται εσείς χαζεύετε», άλλοι (και πολλοί φίλοι τους) μπροστά από τις περιουσίες τους, άλλοι έπερναν στο κατόπι ένα γκρουπ που πέταγε πέτρες ή κάποιο άλλο που έμπαινε μέσα στα σπασμένα και πλιατσικολογούσε, τους έπαιρναν τα κινητά και τα έσπαγαν με δύναμη κάτω (και εκείνοι άφηναν τις πέτρες κάτω και ξέσπαγαν σε κλάματα γιατί ήταν ίσως το μόνο δικό τους πράγμα που είχαν). Στην αρχή όσοι κατέβαιναν στους δρόμους είχαν ένα φόβο, ότι πάνε μέσα στη φωτιά, αλλά μετά διαπίστωσαν ότι είναι πραγματικά πάρα πολλοί, και όλοι μαζί πρωταγωνιστές στο ίδιο έργο. Σύντροφοι (με την αρχέγονη έννοια του όρου). Οι μουσικοί βγήκαν στους δρόμους με τα όργανά τους φτιάχνοντας με αυτό τον τρόπο το υπέρτατο soundtrack. Οι ζωγράφοι και οι φωτογράφοι αποτύπωναν ό,τι τους φαινόταν εντυπωσιακό εγκαινιάζοντας την πρώτη ανοικτή, ζωντανή (και on line) υπαίθρια έκθεση στον κόσμο εμπνεόμενη από την πραγματικότητα. Ο κόσμος σε κάθε μήκος και πλάτος της γης μάθαινε στιγμιαία ό,τι συνέβαινε στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τα Γιάννενα, το Ηράκλειο και αλλού .

Το όνειρο συνεχίστηκε. Η κυβέρνηση μέσα σε μια κρίση ευθιξίας και αυτοκριτικής παραιτήθηκε και συγκάλεσε (βάσει της δύναμής της στη Βουλή) όλα τα κόμματα να συμμετάσχουν σε μια νέα κυβέρνηση εθνικής ενότητας, αφού έγινε «συμφωνία κυρίων» ότι κάθε κομματική εκμετάλλευση θα παραμερίζεται -όλοι θα έχουν όφελος από αυτό. Και τα κόμματα σε μια δική τους κρίση ευθυκρισίας παραμέρισαν το δέλεαρ των πιθανών πρόωρων εκλογών (γιατί πώς να κρίνει ο ψηφοφόρος σωστά υπό το κράτος τέτοιας κρίσης) δέχτηκαν(!) την τιμή, αφού έγινε σαφές ότι δεν ήταν τιμή που τους έκανε ένα αποτυχημένο και ανίκανο κυβερνόν κόμμα αλλά η τιμή να πάρουν και αυτά ένα σημαντικό ηνίο χειρισμού, μερίδιο ευθύνης, και εύσημα σε περίπτωση επιτυχίας, στην πιο κρίσιμη φάση που έχει περάσει η χώρα μετά τη χούντα –ακριβώς για να μη γίνει η πιο κρίσιμη φάση που είχε η χώρα από συστάσεως Ελληνικού κράτους) αναλαμβάνοντας σημαντικές θέσεις στην κυβέρνηση και σε κέντρα αποφάσεων.

Στη βάση όλου του εγχειρήματος υπάρχει η πρόθεση να γίνουν τα πάντα μετά από μελέτη, αλλά εκεί που υπάρχουν έτοιμες απαντήσεις, θα μπορούσαν να ληφθούν πιο άμεσες αποφάσεις και να υλοποιηθούν με ρυθμό ακαριαίο, παραμερίζοντας οποιοδήποτε μυωπικής εμβέλειας κόστος –γιατί έχει απίστευτα θετική ψυχολογική επίπτωση στις μάζες η αντίληψη ότι κάποιοι προλαβαίνουν τα πράγματα και δεν τα ακολουθούν. Κεντρική φιλοσοφία όσων θα ακολουθήσουν είναι ότι κάνουμε ό,τι κάνουμε σαν λειτούργημα, αφού σε περίπτωση που δεν δουλέψει το εγχείρημα, χάνονται τα πάντα. Το κέρδος θα είναι ακριβώς οτι θα έχουμε ό,τι δεν θα έχει χαθεί.

Σαν πρώτο μέτρο βασικότατης προτεραιότητας, αποφάσισαν να γίνει σε χρόνο ρεκόρ η δίκη του εκτελεστή με τη στολή και το περίστροφο αλλά και να αναψηλαφηθούν όλες οι δίκες παρόμοιων περιστατικών ώστε όλοι να νιώσουν δικαιωμένοι από το αποτέλεσμα. Σαν δεύτερο επείγον μέτρο: όσοι  σχετίζονται με την ασφάλεια (αστυνομία, στρατός, κλπ.) θα αλλάζουν πόστα σε άτακτα χρονικά διαστήματα για να μην υπάρξουν δεσμοί με το γεωγραφικό και τον έμψυχο χώρο που υπηρετούν (είναι γνωστό ότι οι δεσμοί αυτοί ονομάζονται και «διαφθορά»).

Ανατέθηκε σε μια επιτροπή ειδικών «σοφών» (π.χ. καθηγητές, κάποια εμπνευσμένα στελέχη επιχειρήσεων, κλπ.) που αποδεδειγμένα δεν έχουν και δεν είχαν ποτέ σχέσεις με πολιτικές παρατάξεις, να συγκροτήσουν ένα Ανώτατο Σώμα Συμβούλων με δικαιοδοσία και στη λήψη αποφάσεων από κοινού μαζί με την  κυβέρνηση. Οι αμοιβές θα είναι κανονικού (ελαφρά υψηλόμισθου) υπαλλήλου με μια έξτρα αμοιβή, αλλά η Τιμή θα είναι ύψιστη: αντίστοιχη του κότινου ελιάς ενός Ολυμπιονίκη (που θα είχαν σαν πραγματικό μπόνους το ίδιο τους το αποτέλεσμα και το κύρος που θα τους προσέδιδε αυτό).

Σχεδόν ακαριαία μετά από ολονύκτια brainstorming κατέστρωσαν ένα επιχειρησιακό σχέδιο Επισκευής του Παρόντος και Ανασχεδιασμού του Μέλλοντος που περιλάμβανε μια μαζικά παράλληλη αντιμετώπιση της κρίσης, πρώτον στον τομέα της καθημερινής φιλοσοφίας για την οικονομία των μέσων (με την πιο ευρεία σημασία του όρου που μπορεί κανείς να φανταστεί). Δεύτερον στον οικονομικό τομέα, που θα βασίζεται στην οικονομική και όχι μόνο, δικαίωση όσων πρωτοξεκινούν και εργάζονται σκληρά και αποδοτικά σε κάθε τομέα (αλλά και τη δικαίωση όλων όσων δίνουν τέτοιες ευκαιρίες ως ιδιωτικοί εργοδότες, περιλαμβανομένου και του κράτους). Η πλήρης αυτή δικαίωση (η έξτρα αμοιβή και ο κότινος) θα έρχεται εξασφαλισμένα σε βάθος χρόνου όταν θα αποδεικνύεται ο βαθμός της επιτυχίας στο σχεδιασμό και στην εκτέλεση. Και τρίτον, στον τομέα του περιβάλλοντος και της ενέργειας όπου εκπονήθηκε και άρχισε να εκτελείται άμεσα ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο προστασίας για ο,τιδήποτε ανήκει στο φυσικό περιβάλλον κάνοντας αποτελεσματική χρήση της τεχνολογίας που ούτως ή άλλως παρέχεται αλλά υποχρησιμοποιείται. Σε κάθε υποέργο καταστρώνεται ένα πλαίσιο-σχέδιο αδιάβλητης και αδιάφθορης εκτέλεσης και συνεχούς ελέγχου του αποτελέσματος. Για την κατάστρωση του περίπλοκου νομικού πλαισίου για τη σωστή λειτουργία του εγχειρηματος, επιστρατεύτηκαν επιφανείς νομικοί και τεχνοκράτες, αλλά και εθελοντές απο όλο τον κόσμο που διέβλεπαν ένα πραγματικά νέο μοντέλο να υλοποιείται από ανθρώπους που έδειχναν να είναι σοβαροί. Σε όλα τα στάδια την επίβλεψη είχαν τα κόμματα που συμμετείχαν την κυβέρνηση ώστε να υπάρχει η υπογραφή όλων χωρίς εκ των υστέρων αντιρρήσεις.

Αφού ζύγισαν την κατάσταση (σε συνάρτηση και με την εξωτερική πολιτική) αποφάσισαν να εξασφαλίσουν τους πόρους για το φιλόδοξο και ακριβό τους εγχείρημα από τη δραστική περικοπή των στρατιωτικών δαπανών κατά 80% (και διαπίστωσαν ότι θα έχουν και περίσσευμα για επενδύσεις υποδομής στην παιδεία και την υγεία). Ταυτόχρονα, η στρατιωτική μηχανή επανεκπαιδεύτηκε στην προσφορά πολιτικού και κοινωνικού έργου (ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης πόλης, θέσεις κλειδιά στη φύλαξη των δασών χειμώνα-καλοκαίρι, γιατί ώς γνωστόν δεν υπάρχει πλέον ο χειμώνας με τη γνωστή έννοια του όρου).

Στα σχολεία θεσπίστηκε μια ημέρα ανά δεκαπενθήμερο, αποχή από τα μαθήματα μόνο για να παίρνουν μέρος σε ένα γιγαντιαίο συστηματικό σχέδιο αναδάσωσης καμμένων περιοχών σε όλη τη χώρα. Χιλιάδες μαθητές έκαναν γιορτή κάθε δεκαπέντε μέρες κρατώντας και μερικά δενδρύλια στο χέρι. Όσοι μπορούσαν να διδάξουν κάτι σχετικό (με την οικονομία, το περιβάλλον, την εξοικονόμηση ενέργειας, ο,τιδήποτε γενικά μπορεί να εμπνεύσει την ελπίδα) με εμπνευσμένο τρόπο, προσλήφθηκαν για να συγκροτήσουν εθνικά και υποχρεωτικά (δωρεάν αλλά όχι επιδοτούμενα) σεμινάρια για όλους τους εργαζόμενους (και μη) μια φορά τη βδομάδα (όπου συχνά κάποιοι που διδάσκουν κάποιο μάθημα, κάθονται στα θρανία σε ένα άλλο). Η βασική φιλοσοφία των σεμιναρίων θα είναι να μάθουν όλοι σε βάθος ό,τι δεν ανήκει στους ίδιους, αλλά ανήκει στο σύνολο, οτι αυτά μεταξύ τους δεν έχουν και πολλή μεγάλη διαφορά, και τελικά να το αγαπούν σα δικό τους. Στη σειρά των σεμιναρίων (που θα έχουν απώτερο σκοπό να γίνουν θεσμός) θα υπάρχουν και highlights οι μετακλήσεις επώνυμων από διάφορα μέρη της γής με σκοπό να μιλήσουν (με το μίνιμουμ της αμοιβής) για κάτι που γνωρίζουν καλά. Η βασική φιλοσοφία είναι ότι ό-λ-ο-ι έχουν (έχουμε) κάτι να διδαχτούν. Τα σεμινάρια θα αφορούν πραγματικά τους πάντες και οι ώρες αποχής από τη δουλειά θα είναι διακιολογημένες και χωρίς περικοπή του μισθού. Με αυτό τον τρόπο θα σπάει η εβδομαδιαία ρουτίνα και τα διαλείμματα με τους καφέδες και τα καλοφτιαγμένα σνακ, και τις μπύρες στο τέλος κάθε ημέρας (που θα προσφέρονται με μηδαμινό κόστος αφού ακόμη και αυτοί που θα τα παρέχουν, θα οφελούνται από αυτό). Το τέλος κάθε σεμιναριακής ημέρας θα είναι πανηγυρικό, όλοι θα σχηματίζουν τεράστιους κύκλους στους δρόμους, πιασμένοι από τους ώμους  και χτυπώντας φιλικά στην πλάτη τον διπλανό τους (όποιος και αν είναι αυτός), ανάμεσά τους υποχρεωτικά και αστυνομικοί που θα νιώθουν και αυτοί μέρος της μεγάλης παρέας.

Δεν πρόκειται για στρατιωτικό νόμο (που όλοι είναι στον πάγο και περιμένουν την αόρατη μηχανή να ρυθμίσει τα πάντα και φυσικά δεν ρυθμίζει τίποτα), αλλά για πολιτικό νόμο όπου όλοι πλέον θα εργαστούν για όλους και τον εαυτό τους φυσικά (ακόμα και αυτοί που έβαζαν φωτιές και έσπαγαν βιτρίνες, γιατί έτσι μόνο θα διαπιστώσουν πώς είναι να έχεις κάτι δικό σου –αυτό δηλαδή που φτιάχνεις και προσφέρεις).

Το όνειρο ήταν μεγάλο γιατί ο ύπνος ήταν βαθύς. Κάποτε ξύπνησα. Έβρεχε  κατακλυσμιαία. Είχαν σβήσει οι φωτιές, έχασαν το ενδιαφέρον τους οι εμπρηστές, οι πετροβολιστές, ακόμα και οι πλιατσικολόγοι, και επικρατούσε ηρεμία. Οταν μετά από μέρες σταμάτησε και η βροχή, ο κόσμος άρχισε σιγά σιγά να βγαίνει στους δρόμους και να βλέπει με φρίκη όσα δεν είχε δει με τα μάτια του. Οι πιο πολλοί αφού τα είδαν μια φορά, δεν θέλησαν να τα ξαναδούν και δεν ξαναπάτησαν το πόδι τους γυρνώντας στον εφησυχασμένο μικρόκοσμό τους που είχε γίνει δραματικά μικρότερος. «Εντάξει, χάθηκαν αυτά τα Χριστούγεννα, αλλά θα έχουμε τα επόμενα, και τα μεθεπόμενα...»

[30/12/2010 10:56]

Αναζητώντας το γιγάντιο σωματίδιο Higgs.

100 μέτρα κάτω από τη γή της Ελβετίας ξεκινά μετά από τρομακτικά επίπονη προετοιμασία μιας στρατιάς από πέντε χιλιάδες επιστήμονες του CERN η αναζήτηση του αιτίου που δημιουργεί τη μάζα στο σύμπαν. Όταν ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (LHC) αρχίσει να λειτουργεί, θα δημιουργήσει πολλά στοιχειώδη σωματίδια μεταξύ των οποίων (ελπίζεται) και το μποζόνιο του Higgs.

Η αναζήτηση της απαρχής του σύμπαντος ίσως είναι το μεγάλο συμπέρασμα  (και κέρδος) από την προσπάθεια αυτή. Υπάρχουν όμως και οι φόβοι για πιθανό σχηματισμό «παρα-προϊόντων» όπως οι μινι μάυρες τρύπες που σιγά-σιγά θα απορροφούν την γύρω ύλη λόγω της τεράστιας βαρύτητας στο εσωτερικό τους, σταδιακά θα μεγαλώνουν, ώσπου τέλος, θα φθάσουν να καταπιούν όλη τη γή.

Κανείς δεν μπορεί να δώσει το ποσοστό βεβαιότητας, ούτε και το χρονικό πλαίσιο  για κάτι τέτοιο: το CERN μιλά για γεγονός «εξαιρετικά απίθανο», οι σκεπτικιστές και οι συντηρητικοί υπέρμαχοι των θεωριών συνωμοσίας και της θεοκρατικής αντίληψης του κόσμου, λένε ότι «είναι πιθανό». Κάποιοι από τους πραγματικούς γνώστες του θέματος παραδέχονται ότι η επιστημονική κοινότητα δεν είναι ακριβώς ώριμη για ένα τόσο σοβαρό πείραμα. Θα περίμενε κανείς να μην αρκείται η επιστημονική κοινότητα απλά σε επιχειρήματα "χαμηλών πιθανοτήτων" απέναντι σε ένα τόσο σοβαρό ενδεχόμενο. Θα περίμενε κανείς, να μην δίνεται τόο εύκολη τροφή στους σκοταδιστικούς φόβους των συντηρητικών υπέρμαχων της θεοκρατίας και της καταστροφολογίας για το "άτοπο" και τη "βλασφημία" της σημερινής επιστήμης.

Το internet έχει κατακλυστεί από άρθρα και βίντεο για το θέμα αυτό. Αν δεν τα έχετε δεί, να μερικά λινκ:  

CERN

CERN:Theory of the black hole

CERN LHC and Black Holes: Fact or Fiction?

The Large Hadron Collider: The End Of The Universe?

Large Hadron Collider Black Hole

The CERN black hole

[09/09/08]

Το τρίτο των Portishead.

Είναι βέβαιο ότι θα διχάσει: το πιο σκοτεινό έργο της ομάδας του Bristol είναι εδώ και ομολογώ ότι είναι πιο αναπάντεχο από ότι θα περίμενε κανείς. 

Η αφαίρεση στην πιο ακραία της μορφή που φαίνεται ακόμη και στο εξώφυλλο. Τί να πεί κανεί για το Machine Gun, ή το Small; Είναι νωρίς να μιλήσει κανείς για τη σημασία και τη βαρύτητα αυτού του άλμπουμ. Είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που αφήνεις το χρόνο να κάνει το έργο του.

[23/05/08]

Η κιβωτός των φυτών στο Svalbard της Νορβηγίας

Στον Αρκτικό κύκλο, κάτω από ένα παγωμένο βουνό σε μια θερμοστατούμενη στους -18ºC, ανθεκτική, πρωτοποριακή κατασκευή, ζει ο σημερινός Νώε και η μοντέρνα κιβωτός του με 4,5 εκατομμύρια σπόρους φυτών. Η προοπτική είναι να γίνει το σπίτι 100 εκατομμυρίων σπόρων από όλα τα είδη και υποείδη των φυτών της γης. Αυτή είναι η κληρονομιά της παραδοσιακής γήινης χλωρίδας για τις επόμενες γενεές, αποτέλεσμα συστηματικής προσπάθειας τριάντα ετών. Κοιμηθείτε ήσυχα μικροί μας σπόροι...

Δείτε εδώ την τελετή εγκαινίων (25/02/08)του εγχειρήματος, με τις πολιτικές ομιλίες και τη συναυλία της Mari Boine και της Coco Mbassi κάτω από τους πάγους!

[26/02/08]

Ποιος να φανταζόταν ότι εκείνο το πανέμορφο κορίτσι στο ελαφρύ (αλλά ισορροπημένο) Taxi του 1998 θα μεταμορφωνόταν σε ιερό τέρας για να αποδώσει τη ζωή ενός άλλου ιερού τέρατος, της Edith Piaf,  σε μια από τις καλύτερες βιογραφικές μουσικές ταινίες που έχουν γίνει ποτέ. Έστω και για λίγα λεπτά μπορεί να πιστέψει κανείς ότι υπάρχουν άγγελοι σε εκείνη την πόλη!

[25/02/08]

Η δεύτερη ατομική έκθεση της Ρένας Αβαγιανού στην Αθήνα

Η τελευταία εικαστική δουλειά της Ρένας Αβαγιανού παρουσιάζεται από τις 4 μέχρι τις 16 Φεβρουαρίου στη Γκαλερί της Έρσης (Κλεομένους 4, Κολωνάκι). Εικόνες κατ' ευθείαν από το ασυνείδητο και φαντασιακά τοπία μπλέκονται μέσα σε μια χρωματική πανδαισία.

Ο David Byrne μιλα στο WIRED για τις στρατηγικές επιβίωσης των μουσικών

Η συζήτηση για το μέλλον της μουσικής (βιομηχανίας) είναι το πιο φλέγον ζήτημα και τα πυρoτεχνήματα τύπου Radiohead μας έβαλαν όλους να κατασκευάζουμε σενάρια για την επόμενη μέρα και πως αυτή θα επηρεάσει την ύπαρξη των "ανθρώπων με τα κοστούμια", αλλά και της ίδιας της μουσικής και των μουσικών. Στο WIRED του Δεκεμβρίου o David Byrne ανακεφαλαιώνει τα έξη επικρατέστερα σενάρια - τύπους συμβολάιων των μουσικών με τη μουσική βιομηχανία και υπογραμμίζει τα οφέλη και τους κινδύνους σε κάθε περίπτωση. 

Σε ένα άλλο άρθρο μάλιστα, συζητά με τον Thom Yorke των Radiohead για το εγχείρημά τους να διαθέσουν από το internet αποκλειστικά το νέο τους άλμπουμ και τις απόψεις τους για το όλο θέμα.

[05/12/08]

Γνωστός φωτογράφος διασημοτήτων κινηματογραφεί υποδειγματικά χρησιμοποιώντας το φακό σαν νυστέρι στο εσωτερικό της ποπ μυθοπλασίας, τελικά καταργώντας την.

Κάποιος, σε μια από τις πολλές κριτικές, είπε ότι ο Anton Corbijn διέπραξε το έγκλημα να παρουσιάσει τον Ian Curtis σαν "ένα ακόμη" ροκ είδωλο. Αυτονόητο, γιατί έτυχε να είναι προσωπικός φίλος του γκρουπ και ευτυχώς που αποφάσισε να κάνει (και) αυτός την απόπειρά του να περιγράψει τη ψυχή του φαινομένου Curtis στις ανθρώπινες διαστάσεις της. Το καταλαβαίνει κανείς, οταν τον βλέπει να σχηματίζει τα τραγούδια του σε σημειωματάρια, όπως κάνουμε όλοι μας. Και παρατηρεί μετά την κραυγή που κρύβουν μέσα από την ζωντανή τους παρουσίαση (όπως στην φοβερή εκείνη πρώτη εκτέλεση του "Transmission" στο τηλεοπτικό show του Tony Wilson -απίστευτη σκηνή). Και μπορεί να καταλάβει πώς, ένας ακόμη σαν κι εμάς, έγραψε την ιστορία του σε μια ανεξήτηλη βαθιά στάμπα, στο θεμέλιο της μουσικής. Γιατί οι Joy Division ήταν ήδη  πολύ μεγάλοι, προτού ο Curtis βάλει στο μάτι εκείνο το σκοινί στην κουζίνα της Deborah...

[21/10/07]

Βλέπαμε (με αρκετή καθυστέρηση στο DVD) το Inconvenient Truth, του Al Gore, όταν την ίδια νύχτα ανακοινώθηκε ότι ο ίδιος και το "γενναίο" IPCC πήραν το Νόμπελ Ειρήνης! Ο πρώτος ίσως το περίμενε (η επικοινωνιακή κίνηση της επιτροπής του Όσλο), οι δεύτεροι όμως ξαφνιάστηκαν (η ουσιαστική κίνηση της της Επιτροπής των Σοφών).

Αν διαθέτετε χρόνο και γερό στομάχι, διαβάστε την πλήρη έκθεση του IPCC με όλα τα επιστημονικά δεδομένα.

[13/10/07]

Υποκλινόμαστε στο "Boxer"

Δεν είναι μόνο ότι ακούγονται όλο και πιο ενδιαφέροντα τα δώδεκα κομμάτια του νέου άλμπουμ των The National "Boxer", μετά από  εκατοντάδες φορές, δεν είναι μόνο η γοητεία του απίστευτου opening track "Fake Empire", δεν είναι η λεπτή ενορχηστρωτική ισορροπία των κομματιών, ούτε η επιβλητική φωνή και οι ποιητικοί στίχοι. Είναι ότι μετά από χρόνια υπάρχει ένα άλμπουμ με πολλή ουσία που ο κόσμος απ' ότι φαίνεται το κατάλαβε και το αγκαλιάζει με μεγάλο ενδιαφέρον. Αυτό κάνει τους National ένα από τα πιο περιζήτητα ονόματα σήμερα. Η περιοδεία τους που ξεκίνησε και καταλήγει στις Αμερικανικές πολιτείες, περιλαμβάνει τη Δυτική και την Ανατολική Ευρώπη και φτάνει μέχρι την Κωνσταντινούπολη (αλλά όχι την Ελλάδα!)

[06/10/07]

Στο συγκρότημα δεν περιμέναμε, ούτε στα πιο δυσοίωνα όνειρά μας, ότι ο τίτλος του νέου cd θα γινόταν τόσο επίκαιρος.

H πραγματικότητα στη χώρα μας, καθώς και σε άλλες (ως μοντέλο των καιρών που θα έρθουν σε όλο τον κόσμο), καλωσορίζει το σκοτάδι ως τη Δαμόκλειο σπάθη που κρέμεται επάνω στη μέρα καθενός από μας.  

blazing canopies: μην αφήσετε τη λάμψη να σας ξεγελάσει.

[25/08/07]

Οι Piano Magic στο Bios, 22 & 23  Φεβρουαρίου

Αν υπάρχει σήμερα κάποια λίστα ονομάτων στη μουσική με πραγματικά μοναδική προσφορά χωρίς διακοπή, από την προηγούμενη δεκαετία μέχρι σήμερα, οι Piano Magic σίγουρα κατέχουν μια από τις πρώτες θέσεις σε αυτή. Θα παρουσιάσουν τα ονειρικά τους τοπία και τις ευαίσθητες μελωδίες τους στο Bios, μετακαλούμενοι από το Μικρό Μουσικό Θέατρο, στις 22 και 23 Φεβρουαρίου. Εμείς θα προτιμήσουμε την πρώτη μέρα, όπου θα ανοίξουν οι Absent Without Leave, με τις avant-post-rock ατμόσφαιρές τους.

[19/02/07]

Ο Max Richter στις 19 Απριλίου στο Gagarin

Από τους πιο πολλά υποσχόμενους μινιμαλιστές, με σύγχρονη ματιά και φόρμες που εκφράζονται με ελάχιστες πλην όμως ουσιαστικές νότες. Με το ορχητρικό του σχήμα θα βρίσκεται στο Gagarin στις 19 Απριλίου, ακριβώς την εποχή που σημειώνει την μεγαλύτερη επιτυχία του και μπαίνει με περγαμηνές στον παγκόσμιο μουσικό χαρτη.

[19/02/07]

Είναι επίσημο: Η παγκόσμια θέρμανση είναι ανθρωπογενής και συμβαίνει ήδη!

Στο γεγονός αποδίδεται η πιθανότητα του 90% που δεν είναι παρά ένας τεχνικός τρόπος να φτάσει στα αφτιά των πολιτικών το απόσταγμα του IPCC μετά από τη Συναντηση του Παρισιού.  Η συγκυρία μοιάζει ιδανική, αφού και οι γεωπολιτικές συγκυρίες πιέζουν για απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα (βλ. Μέση ανατολή). Ίσως "υπερβολικά" ιδανική αφού η στροφή στην αντιμετώπιση αυτών των θεμάτων από την Αμερικανική κυβέρνηση είναι θεαματική.

Διαβάστε την πλήρη έκθεση του IPCC.  Δείτε επίσης τα πολύ κατατοπιστικά βίντεο από την οστοσελίδα των The New York Times σχετικά με την  παγκόσμια θέρμανση και το λιώσιμο των  πάγων της Αρκτικής .

[6/02/07]

Τον Χατζηκυριάκο-Γκίκα τον ξέρουν πολλοί. Τον Nonda πόσοι; Ο πρώτος, μέγιστο όνομα στην Ελλάδα, πανεπιστημιακός, ακαδημαϊκός με περισσή φήμη. Ο δεύτερος, μέγιστο όνομα στο μεταπολεμικό Παρίσι, σχετικά άγνωστος εδώ, με σημαντικότατη παραγωγή εως τις μέρες που πέθανε (2003). Και οι δυο φιλοξενήθηκαν σε σχεδόν παράλληλες αναδρομικές εκθέσεις στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς).
Αγαπητοί φιλότεχνοι (και μη), εαν συνωστισθήκατε τις τελευταίες μέρες στις αίθουσες που φιλοξενούσαν τον Χατζηκυριάκο-Γκίκα, περιτριγυρισμένοι από τις πληθωρικές του πολυχρωμίες, αφιερώστε ένα ακόμη απόγευμα, ή κάποιο Κυριακάτικο πρωινό, για να δείτε τον μεγαλύτερο και πληρέστερο ίσως Έλληνα ζωγράφο, που ενσωμάτωσε την Αφρικανική τέχνη στη θεματολογία του, και τις αποχρώσεις του αίματος στην παλέτα του. Η έκθεση του Nonda θα βρίσκεται στο Μπενάκη μέχρι τις 18/2/07.

[22/01/07]

Arnold Layne - mania

Το Arnold Layne, το αριστούργημα των Pink Floyd της εποχής Syd Barrett κάνει μια νέα καριέρα στα Βρετανικά τσαρτς. Το Τρελλό Διαμάντι μπορεί να τράβηξε για τη διάσταση που είχε βάλει από καιρό στο μάτι, αλλά ο θρύλος που δημιούργησε εμπνεει τους παλιότερους να θυμούνται και τους νεότερους να μαθαίνουν.  

Ο David Gilmour, με τη συνδρομή του David Bowie και του Rick Wright, βοηθάει όλη την κατάσταση με ένα mini site που φιλοξενεί διασκευές του Arnold Layne από μουσικούς όλου του κόσμου. Εκεί ήδη μπορείτε να ακούσετε μερικά διαμαντάκια.

[14/01/07]

Η σύλληψη  του Έλληνα blogger υπογραμμίζει την φερεγγυότητα της χώρας μας για την "διαφέντευση" του παγκόσμιου ιστού

Ή μήπως δεν είναι και τόσο ειρωνικό αυτό το σχόλιο; Μήπως όταν μιλούν για "διακυβέρνηση" (governance) τελικά το εννοούν; Το site blogme.gr λογοκρίθηκε και είναι κλειστό (τις μέρες αυτές τουλάχιστον). Πρέπει να έχουν πολύ περίεργη άποψη για το τι είναι το internet σε αυτή τη χώρα.

Μεγάλο αφιέρωμα στο Μάνο Χατζιδάκι από το mic.gr

To mic.gr συνεχίζει την πολύ καλή παράδοσή του στα αφιερώματα με ένα ακόμα: στον μέγιστο της Ελληνικής μουσικής, το Μάνο Χατζιδάκι. Οι συντάκτες του αφιερώνουν από ένα κείμενο στην προσωπικότητά του με τον τρόπο που ο κάθε ένας τους το αντιλαμβάνεται.

[25/10/06]

το Wired και η αναγέννηση της μουσικής

Στο τεύχος Σεπτεμβρίου (14.09) του Wired διαβάσαμε ένα αφιέρωμα στην αναγέννηση της μουσικής, ό,τι και αν σημαίνει αυτό. Οι συντάκτες των άρθρων προσπαθούν να δόσουν τη δική τους θέση (και κάποιες προτάσεις).

Γυρίστε το Γαλαξία με Ωτοστόπ στον KCRW

Όλα τα επεισόδια του ραδιοφωνικής εκπομπής "Γυρίστε το Γαλαξία με Ωτοστόπ" που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Douglas Adams μπορούμε όλοι μας να ακούσουμε με ζωντανό streaming από το (δικτυακό) ραδιοφωνικό πρόγραμμα του γνωστού σταθμού του Λος Άντζελες KCRW

[21/05/06]

Κυρίες και κύριοι, επιτέλους: Ο "Κώδικας"!

Όχι πως δεν το περιμένατε! Ο "πολυαναμενόμενος" Κώδικας Da Vinci αποκαλύφθηκε στα διψασμένα μάτια του κοινού του Φετιβάλ των Καννών και φαίνεται ότι πέρασε αυτόματα στη λήθη. Συχνά μια ταινία που βασίζεται σε ένα (λογοτεχνικά) μέτριο -ή κακό- βιβλίο έχει (με λίγη τύχη) μια ευκαιρία να "πει" κάτι δικό της. Εδώ δεν φαίνεται να συμβαίνει αυτό! Στους New York Times η κριτική ήταν σκληρή για την ταινία αλλά και για το βιβλίο (πολύ μου άρεσε αυτό το "Dan Brown's best-selling primer on how not to write an English sentence"). Φαίνεται ότι θα μαζευτούν πολλές ακόμη αρνητικές κριτικές, μετά τη μάλλον μουδιασμένη αντιμετώπιση της εμπορικής λαίλαπας του βιβλίου. Το κακό είναι ότι σε ευαίσθητα θέματα όπως οι ιδέες που άτσαλα προσπαθεί να περάσει ο "Κώδικας", μια αρνητική κριτική μπορεί να αντιμετωπιστεί και ως απολογητική υπέρ της ιδέας που βλάπτεται. Στo rotten tomatoes η ταινία μάζεψε μπόλικες σάπιες τομάτες. Στο Σιάτλ πάντως κάνουν αντιπερισπασμό με το δικό τους φεστιβάλ κινηματογράφου.

[19/05/06]

No News Today (16 Μαϊου) στον κόκκινο

Independent

Διαβάστε την ειδική έκδοση RED Independent με εκδότη τον Bono χωρίς τις "ειδήσεις της ημέρας" αλλά με θέματα που αφορούν την Αφρική, τον Τρίτο Κόσμο, το περιβάλλον και τις μειονότητες. Μεταξύ άλλων υπάρχουν άρθρα του Bob Geldoff, συνέντευξη του The Edge, ακόμα και το μουσικό τοπ τεν της Condoleezza Rice(!)

[16/05/06]

Η συνομωσία κατά του Δαρβίνου

Στο Seattle πριν από επτά χρόνια ξεκίνησε η θεωρία του Ευφυούς Σχεδιασμού από τους κόλπους του www.discovery.org, η μοντέρνα θεοκρατική αντίληψη για μια ερμηνεία της προέλευσης των ειδών (και του ανθρώπου) που τόσο πολύ λάτρεψε και προωθεί η κυβέρνηση του Bush στα σχολεία των Η.Π.Α.  Στην εφημερίδα Seattle Weekly διαβάστε το χρονικό της συνομωσίας, και πως κατέληξε σε μια (φοβάμαι όχι οριστική) ήττα στο Ομοσπονδιακό Αμερικανικό Δικαστήριο.

Η Google αυτολογοκρίνεται για χάρη των Κινεζικών αρχών

Η Google έχει μετατραπεί σε έναν επιχειρηματικό κολοσσό, και η πολιτική της άποψη βάζει ένα ακόμη λιθαράκι στο οικοδόμημα των σκοτεινών καιρών που ζούμε. "Μαύρη Μέρα" χαρακτηρίστηκε η 25η Ιανουαρίου, όταν η εταιρία αποφάσισε να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις των Κινεζικών αρχών για αστυνόμευση και λογοκρισία της κίνησης πληροφορίας από τους Κινέζους χρήστες του www.google.cn Πριν λίγα 24ωρα η εταιρία είχε αρνηθεί στην Αμερικανική κυβέρνηση την αποκάλυψη σε αυτήν της διακίνησης πληροφορίας. Την πληροφορία όμως αυτή, όπως και τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών, της η Google τα διαθέτει και θα εξακολουθήσει να τα διαθέτει, μέχρι να ενδώσει στις πιέσεις. Να προσέχουμε πώς ψάχνουμε.

[24/01/06]

Ο ποιητής Ηλίας Λάγιος δεν είναι πλέον ανάμεσά μας

Δεν ξέρω αν ο Ηλίας Λάγιος υποδυόταν τον τρελό ή το νεκρό. Ο ευφυής καλλιτέχνης του λόγου άφησε στα σαρανταεφτά του χρόνια μια ζηλευτή δημοσιευμένη και αδημοσίευτη κληρονομιά που η σαστισμένη αναγνωστική κοινή γνώμη δεν έχει ακόμη αποφασίσει πώς να την αντιμετωπίσει και πού να την κατατάξει. Λάτρευε τον Εγγονόπουλο και τον Έλιοτ. Τα μουσικά σχεδιάσματα και τραγούδια που κάναμε μαζί κάποια απογεύματα πριν δώδεκα περίπου χρόνια, βρίσκονται ακόμα σε κάποιο συρτάρι. Ο Λάγιος, νά'τος, ταξιδεύει... 

Διαβάστε επίσης, το σημείωμα του Ευγ. Αρανίτση στην Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας (11/11/05).

[14/11/05]

Και η μουσική παράδοση της Ν. Ορλεάνης θύμα του Katrina

Το σπίτι του Fats Domino ήταν και αυτό κάτω από το νερό, ενώ ο

ίδιος θεωρήθηκε αγνοούμενος για ένα μεγάλο διάστημα. Διαβάστε το πολύ καλό άρθρο στο Village Voice για την μεγάλη παράπλευρη απώλεια στη Ν. Ορλεάνη: τη μουσική. Διαβάστε επίσης την επιστημονική κάλυψη από το περιοδικό Science

[09/09/05

]

Jared Diamond

Guns, Germs and Steel

Γιατί ήταν ο Κολόμβος που πάτησε το πόδι του πρώτος στην Αμερική και οι Ισπανοί κονκισταδόρες που κατέστρεψαν τον πολιτισμό των Ινδιάνων, και δεν έγινε το ακριβώς αντίθετο; Γιατί δεν έφτασαν ποτέ οι Ινδιάνοι στην Ευρώπη και να την απειλήσουν; Το βιβλίο αυτό του Τζαρέντ Ντάιμοντ (εκδ. 1999, Vintage Books) έκανε αίσθηση όταν κυκλοφόρησε γιατί αποπειράται να απαντήσει στο ερώτημα: γιατί στα διάφορα μέρη του κόσμου οι πολιτισμοί και οι λαοί εξελίχθηκαν τόσο διαφορετικά.

Ο ίδιος συγγραφέας υπογράφει την εκτενή εισαγωγή στο National Geographic (τ. Σεπτεμβρίου '05) με μεγάλο αφιέρωμα στην Αφρική.

[22/08/05]

ANTHONY AND THE JOHNSONS

I'm A Bird Now

10 κομμάτια με συνολική διάρκεια μόλις 35 λεπτά της ώρας. Φωνή που δεν ξέρεις αν κρύβει μέσα της το σπόρο της Nina Simone ή του David Sylvian. Και με όλα αυτά (και άλλα πολλά) ίσως ο πρώτος, μετά από π-ο-λ-ύ καιρό, δίσκος που σε κάνει να ανατριχιάζεις! Μάλιστα o Anthony κέρδισε τον Σεπτέμβρη του 2005 το Nationwide Mercury Music Prize!

[09/09/05]

Bob Dylan: Η ζωή μου

Δεν έχει νόημα να πει κανείς αν είναι "καλό" ή δεν είναι. Απλά πρέπει να το διαβάσουμε όλοι. Το βιβλίο "Bob Dylan, Η ζωή μου" (Εκδόσεις Μεταίχμιο) αποτελεί τον πρώτο τόμο (αν και στην Ελληνική έκδοση δεν υπάρχει πουθενά αυτή η πληροφορία) της αυτοβιογραφίας του μεγαλύτερου τραγουδοποιού της σύγχρονης μουσικής και είναι γραμμένη με συναρπαστική λεπτομέρεια. Ονόματα και ζητήματα που γνωρίζουμε μπαίνουν στη πραγματική τους θέση και το βέλος της μουσικής (από τη δεκαετία του εξήντα και ύστερα) αποκτά τώρα ένα νέο νόημα. [03/03/05]

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για το Πρωτόκολλο του Κυότο και την εξασφάλιση του μέλλοντος της Γής

Πανηγυρισμοί σε όλο τον κόσμο (και απάθεια στην Ελλάδα - κατανοητή, αφού τα ΜΜΕ έχουν επιμελώς υποβαθμίσει το γεγονός ότι η Ελλάδα μαζί με την Ιταλία, την Πολωνία και την Τσεχία είναι οι μόνες χώρες της Ευρώπης των 25 που δεν έχουν προσυπογράψει τη δέσμευση στο περίπλοκο "σχήμα ανταλλαγής του άνθρακα") για την υιοθέτηση του πρωτοκόλλου του Κιότο με ισχύ (σκληρού στην εφαρμογή του) κρατικού νόμου. Οι πιέσεις τώρα συγκεντρώνονται στις ΗΠΑ που εξακολουθούν να αρνούνται πεισματικά τη συμμετοχή τους.

[16/02/05]

The Album Leaf

/In a Safe Place:

μια αμερικανο-ισλανδική συνεργασία

O James Laval από τo San Diego της California συνεργάστηκε με δυο από τους μουσικούς των Sigur Ros και με την επωνυμία The Album Leaf δημιούργησε το In a Safe Place, που υμνήθηκε παντού και έκανε την περιοδεία τους στην Ευρώπη να είναι εξαιρετικά πετυχημένη. Από τα πιο ήρεμα ακούσματα της τελευταίας χρονιάς.

Η επίσημη ιστοσελίδα του καλλιτέχνη Στέφανου Ρόκου

Ο ζωγράφος και χαράκτης Στέφανος Ρόκος είναι γνωστός και από τη συνεργασία του με τους Sigmatropic στα εξώφυλλα των ελληνόφωνων και αγγλόφωνων Haiku. Στην ιστοσελίδα του που μας αρέσει ιδιαίτερα (θα βρείτε μόνιμο link στο αριστερό περιθώριο του δικού μας site) υπάρχει υλικό και πληροφορίες από την πρόσφατη και παλαιότερη δουλειά του. Επίσης ως μέλος της εταιρείας "Ο Κορμοράνος" συμμετέχει και στις ποικίλες εκδηλώσεις και χάπενινγκ  της ομάδας.

WIRED: η ελληνική παρουσία τις πέντε πιο cool γέφυρες στον κόσμο

Πέντε γέφυρες τελευταίας κατασκευής που όλες έχουν κάτι ιδιαίτερο. Στο πάντα ενδιαφέρον WIRED magazine (τ. Ιανουαρίου 2005), η γέφυρα του Ρίου αναφέρεται πρώτη-πρώτη με την υψηλής τεχνολογίας απόσβεση και έλεγχο των κραδασμών από τους (συχνούς) σεισμούς. Διαβάζουμε και για τη γέφυρα της λίμνης Dongting στην Κίνα μήκους 10 χιλιομέτρων(!) με το θαυμαστό σύστημα απόσβεσης/αντίστασης στους τυφώνες.

[blogg: παλαιότερες αναρτήσεις]:

2004

2003

2002